استعفاي لاريجاني از دبيري شوراي عالي امنيت ملي و جايگزيني جليلي به اين سمت همانگونه كه انتظار مي رفت و طبيعي نيز بود بلافاصله بعد از اعلام خبر با تفسير و تحليل و گمانه زني هاي گسترده اي در داخل و خارج كشور روبرو شد. در برخي از اين تحليل ها و گمانه زني ها رد پايي از واقعيت ديده مي شود و برخي از آنها به اندازه اي سطحي و دم دستي است كه «خنده دار» به نظر مي رسد.
وی که به ساده زیستی در زندگی شخصی و رويكردهاي اسلامي-انقلابي در ديپلماسي شهرت دارد، مورد اعتماد فراوان رئیس جمهور در حوزه سیاست خارجی است.
سعيد جليلي كه دكتراي علوم سياسي دارد، به زبانهاي عربي و انگليسي نيز مسلط است و با توجه به سابقه ۲۰ ساله حضور در وزارت خارجه، جايگاه علمي و تسلط بسيار خوبي در موضوع هسته اي ايران خواهد داشت.
اما در اين مقطع، جالب و قابل توجه است كه بدانيد اين استاد دانشگاه، در زمان جنگ تحمیلی به عنوان نیروی بسیجی بارها در جبهه حضور یافته است.
شايد خود دكتر جليلي چندان راضي به گفتن اين جزئيات نباشد اما ميگوئيم تا در تاريخ بماند كه سعيد جليلي در سال ۱۳۶۵ديده بان لشكر امام رضا(ع) خراسان بود كه در عمليات كربلاي۵ از ناحيه پا مجروح شد و در بيمارستان صحرايي پاي راست خود را از دست داد.
اكنون پاي راست سعيد جليلي، مصنوعي است و به عبارت دقيق تر او فقط يك پا دارد اما گامهاي علمي و استوارش در سياست، قطعا بيش از پيش زبانزد خواهد شد.
منبع : وبلاگ خبرنگار مسلمان
الف- 29سال پيش- شهريور .1357سپتامبر 1978- هنگامي كه انور سادات رئيس جمهور معدوم مصر و مناخم بگين نخست وزير وقت رژيم صهيونيستي پيمان كمپ ديويد را به نمايندگي از سوي دولت هاي خود امضاء كردند، جيمي كارتر رئيس جمهور وقت آمريكا كه انعقاد اين پيمان با ميانجي گري او صورت گرفته بود، طي سخناني ضمن تقدير از شجاعت و جسارت انور سادات ابراز اميدواري كرد كه در آينده اي نزديك شاهد پيوستن تمامي كشورهاي عربي به كمپ ديويد و پايان درگيري هاي- به قول او- اعراب و اسرائيل باشد. چند ماه بعد كميته نوبل، جايزه صلح را مشتركاً به سادات و بگين اهدا كرد و آن دو نيز جيمي كارتر را به پاس تلاش بي وقفه او براي انعقاد اين پيمان در جايزه خود سهيم كردند!
در واقع امام اهمیت اصلی را به رشد متوازن همه نهادهای قانونی میدادند؛ لذا تلاش میكردند تا با كمرنگتر كردن حضور خویش، نهادگرایی را در كشور تقویت نمایند تا امور كشور ولو با سرعت كندتر اما با مشاركت جمعی به پیش رود. مصداقی دیگر از خاطرات آقای هاشمی این مهم را روشنتر میسازد: «آقای [شیخ حسن] صانعی از طرف امام پیغام داد كه من با مخالفان فرماندهی سپاه صحبت كنم. بنا بود، خود امام با آنها صحبت فرمایند. رئیس جمهور در این مورد نظر مخالف داده اند و امام منصرف شده اند. گفتم روز شنبه، خدمت امام خواهم رسید.» (ص431) آقای هاشمی اقدام در این زمینه را منوط به دیدار مجدد امام می كند تا شاید نظر ایشان را در یك فرصت حضوری تغییر دهد، اما ظاهراً امام بر همان مشی خود مبنی بر مشاركت همه در تصمیم گیری ها اصرار میورزند: «خدمت امام رسیدم. راجع به ملاقات امام در یك جلسهای با فرماندهان سپاه و مخالفان آنها و نصیحت مخالفان و ضبط مذاكرات، نظر موافق دادم. قبلاً هم نظر خود امام، همین بوده است. ولی آقای رئیسجمهور مصلحت نمیدانند كه مخالفان برای ملاقات با امام دعوت شوند. قرار شد در این مورد با رئیسجمهور مذاكره شود.»(ص433) در این ملاقات نیز امام ایشان را به تصمیمگیری جمعی دعوت میكنند.
سیمای شیطان؛ شیطان سیما
اين روزها ساعتي پس از آنکه بانگ الله اکبر بر سر گلدسته ها گل مي کند؛ پيچ اين جعبه جادوي خانه مان را که بچرخانيم. تبليغ شيطان است براي رسيدن به خدا!
البته شيطان، نه آن بازيگري است که نقش چند چهره خود را به نيکي ايفا مي کند؛ بلکه شيطان آن نگرشي است که چنين مجموعه تلوزيوني را طرح مي ريزد، تبليغ مي کند، تاييد مي کند و در نهايت پخش مي نمايد. چه آنکه شيطان يعني جهل؛ و اين جهل است که در «مجموعه اغما» موج مي زند.
شخصيت شيطان، آنچنان غلو شده است که گويي مسلط بر اراده انسان مي گردد. هر يک از مومنين هم اگر بجاي آن دکتر متدين بودند، اگر جواني که از او سابقه تقوا در ذهن دارد، ظاهر مي شد و کرامتي نشان ميداد و عمل به ظاهر دين مي نمود را مي ديدند حتما سر به تمکين خم مي کردند! اگر نبود اين چند فتواي خود ساخته «الياس» ديگر هيچ از عمل به دين کم نداشت.
جالب تر آنکه اين شيطان گويي از خدا با معرفت تر است! سربازان و دوستان خود را آنقدر دوست دارد که برايشان دکتر اجير مي کند، و سربازان او آنچنان صاحب کرامتند که در بيهوشي کامل، از چندين متخصص به هوش ترند. لکن در سويي ديگر خدا غافل از بنده خود است. شيطان جلوه مي کند اما هيچ رسولي جلوه گر نمي شود.
در طول اين ايام هر روز منتظر بودم که اين رويه خطا اصلاح شود اما نشد! حال انديشه کنيد با چه خيمه شب بازي قرار است در 4 روز، تبليغ بيست و چند روزه براي شيطان محو شود؟ اين شيطاني که بر آقايان مستولي شده است، شيطان کدام مکتب است؟ اين سيماي کدام شيطان است که سيماي ما را به خود فريفته؟
در باب شيطان، سخني مهمتر از آنچه در نص هست، نيست. شيطان هيچ سلطه تکويني و قهري بر انسان ندارد. و اين در قرآن نيز به صراحت بيان گرديده است، ، و من از ميان دهها آيه و صدها حديث تنها به دو آيه اشاره می کنم:
و شيطان [در قيامت] هنگامي كه كار [محاسبه بندگان] پايان يافته [به پيروانش] مي گويد : يقيناً خدا [نسبت به برپايى قيامت ، حساب بندگان ، پاداش و عذاب] به شما وعده حق داد ، و من به شما وعده دادم [كه آنچه خدا وعده داده ، دروغ است، ولى مي بينيد كه وعده خدا تحقّق يافت] و [من]در وعده ام نسبت به شما وفا نكردم، مرا بر شما هيچ غلبه و تسلّطى نبود، فقط شما را دعوت كردم [به دعوتى دروغ و بى پايه] و شما هم [بدون انديشه و دقت دعوتم را] پذيرفتيد ، پس سرزنشم نكنيد، بلكه خود را سرزنش كنيد، نه من فريادرس شمايم، و نه شما فريادرس من، بى ترديد من نسبت به شرك ورزى شما كه در دنيا درباره من داشتيد [كه اطاعت از من را هم چون اطاعت خدا قرار داديد] بيزار و منكرم ; يقيناً براى ستمكاران عذابى دردناك است
2.سوره اسراء – آيه 65: إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً
حال استنباط بفرمایید! آن شیطانی که در سیما نمايان شده است، آیا شیطان معرفی شده در مکتب اسلام است!؟ و مهمتر آيا، خدايي که هيچ نشانی از آن در اين مجموعه ديده نمی شود، همان خدايي است که بيان ميدارد برای هدايت بنده کافی است!؟
شيطانی که اين روزها در سيما تبليغ می شود، صاحب دهها کرامات و توان ماوراء الطبیعه است که نقشش در دعوت به دروغ خلاصه نمی شود، بلکه پیش بينی می کند، معجزه می کند، خرق عادت می کند و اين همان مختصاتی است که پيامبران برای دعوت به دين داشته اند! کدام انسان عاقلی است که اگر زیر تيغ جراحی، مريضی در اغما با او صحبت کند، به عجز نرسد!؟ و مهمتر اينکه در برابر اين ابليس سراپا مسلح، چرا هیچ رسولی نیست که همدوش با او حق را افشا کند؟
کرامات خواص – خرافات عوام
سخن آخر، که اصل حرف است را میخواهم به مختصر ترين وجه ممکن عرض کنم، و آن اينکه، تحصيل برخی کرامات توسط خواص قابل کتمان نیست. اما اين کرامات استوار بر معرفت است که نام کرامات به خود می گیرد. تبلیغ بی معرفت و عوامانه آن در نزد مردمی نایکدست و از طیف های مختلف ترویج خرافات است نه کرامات. چون خرافه، همان کرامتی است که عوام معرفتی بر آن نداشته اند و در تعبیر و تعميم آن به خطا رفته اند.
سال 63 را به راستی باید یكی از سالهای پرتنش دوران جنگ تحمیلی دانست. در این ایام گرچه امور داخلی رو به سامان دارد، اما فشارها و تنگناهای گوناگون خارجی افزایش چشمگیری مییابد؛ هجمه موشكی به نفتكشهای حامل نفت ایران با هدف به صفر رساندن در آمدهای ارزی كشور كه با مقاومت ایران و مقابله به مثل، تبدیل به جنگ نفتكشها میشود، كلید خوردن پروژه هواپیماربایی به منظور فشار شدید بینالمللی بر جمهوری اسلامی، به كارگیری گسترده سلاح شیمیایی، حمله موشكی و هوایی به مناطق مسكونی شهرهای بزرگ و كوچك ایران، بمبگذاری در مناطق پر تردد به ویژه در تهران همچون میدان راهآهن، میدان شوش و نماز جمعه تهران و تهدید صریح عراق به ناامن كردن آسمان كشور برای هواپیماهای مسافربری از جمله مواردیاند كه اجماع نیروهای مخالف استقلال ایران در آن كاملاً مشهود است.
